>
  • قوژد
  • مجموعه: ورزش
  • توضیحات:

    تیم فوتبال صنعت آجر قوژد قهرمان دسته یک شهرستان کاشمر

  • کاشمر
  • مجموعه: کاشمر
  • توضیحات:

    سید مرتضی کاشمر

  • شهید غلامرضا حسین زاده
  • مجموعه: شهدا
  • توضیحات:

    شهید حسین زاده

 

تبليغات

آمار بازدیدکنندگان

626امروزmod_vvisit_counter
1854دیروزmod_vvisit_counter
5716این هفتهmod_vvisit_counter
9373هفته گذشتهmod_vvisit_counter
28253این ماهmod_vvisit_counter
41030ماه گذشتهmod_vvisit_counter
1310314کل بازدیدهاmod_vvisit_counter

بازدیدکنندگان: 78 مهمان حاضر
IP شما: 54.162.218.214
 , 
امروز: 01 مهر 1396
 
سابقه تاریخی قوژد مشاهده در قالب PDF چاپ فرستادن به ایمیل
جمعه, 15 آبان 1394 ساعت 08:21

سابقه تاریخی قوژد :

از آثار و بقایای تاریخی بر می آید که روستای قوژد سابقه ای بیش از دو هزار سال دارد . قبرستان دشت جنوب قوژد مربوط به هزاره اول قبل از میلاد مسیح (بیش از 2000 سال پیش ) - قلعه ریگ مربوط به دوره سلجوقیان (حدود 900 سال پیش ) و آسیابهای آبی قوژد مربوط به عصر صفویه (حدود 400 سال پیش ) از جمله آثاری هستند که در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده اند .

هر چند آثار مکتوب زیادی از روستای قوژد به جا نمانده است ولی در برخی کتب و اسناد تاریخی می توان به سابقه تاریخی قوژد پی برد.

اشرف التواریخ و تاریخ علمای خراسان از جمله کتب تاریخی هستند که به روستای قوژد و علمای این دیار اشاره کرده اند.

اشرف التواریخ از جمله کتب تاریخی باارزشی است که وقایع خراسان را در زمان محمد ولی میرزا (پسر فتحعلی شاه قاجار ) و حاکم خراسان در سالهای 1218 تا 1231 هجری قمری را شرح میدهد. مولف منشی دربار و مربی محمد ولی میرزا و سمت مشاور در هنگام حکومت شاهزاده در خراسان را داشته است .

همچنین اشرف التواریخ منبع مفیدی برای اطلاع از وقایع مربوط به آخرین بازمانده سلسله افشار یعنی نادر میرزا در خراسان و نیز درگیریهای قاجارها با امرای خراسان و ترکمانان و ایلات و طوایف سرکش شمال خراسان در دوره تثبیت قاجارها است .

در قسمتی از این کتاب و در زمان حمله به ترشیز که تاریخ آن 27 صفر سال 1219 (حدود 218 سال پیش ) بیان شده است آمده است :

محمد اسحاق خان نیز با جمعیت خود روانه ترشیز شده با سردار متلاقی و در تصرف قلعه جات متعلقه و تضییق محاصره آن قلعه پرداخته اول وهله قلعه قوژد که از جمله قلاع مستحکمه ترشیز و محل استظهار آن طایفه و مشحون از مردان کاری و دلیران خونریز بود به نیروی بخت بلند و طالع ارجمند شهزاده فیروزمند مفتوح و مسخر گردید ... (اشرف التواریخ ،محمد تقی نوری،صفحه 155)

از متن فوق چنین استنباط میشود که روستای قوژد در زمان حکومت فتحعلی شاه یکی از مهمترین روستاهای کاشمر و دارای قلعه ای مستحکم بوده است و مردان جنگی و کارآزموده داشته است.

از دیگر کتب تاریخی میتوان از تاریخ علمای خراسان نام برد .

ماجرای نگارش تاریخ علمای خراسان از این قرار است که اعتضاد السلطنه وزیر علوم وقت طی نامه ای به موتمن الملک که در آن زمان از طرف ناصرالدین شاه تولیت آستان قدس رضوی را برعهده داشت ، از جانب پادشاه در خواست نگارش تاریخی در باب علمای خراسان میکند . برحسب این دستور موتمن الملک چهار تن از علمای برجسته و دانشور را برگزیده و به آنها امر مینماید تا به نگارش این اثر بپردازند . عبدالرحمان بن نصرالله مدرس شیرازی که به واسطه سابقه پدر و نبوغ  و دانش گسترده خود در سن بیست و سه سالگی به مقام تدریس در آستان قدس انتخاب شده است به عنوان سرپرست این گروه برگزیده میشود .

تاریخ اتمام نگارش این کتاب طبق متن در روز یکشنبه چهارم ذی القعده سال 1294 هجری قمری (حدود 140 سال پیش ) ذکر شده است . محور و موضوع اصلی کتاب شرح احوال علمای شیعه خراسان از عصر صفوی تا دوران مولف یعنی عبدالرحمان بن نصرالله مدرس شیرازی است .

در این کتاب به شرح زندگی دو تن از علمای برجسته روستای قوژد پرداخته شده است . محمد صالح ترشیزی و محمد جعفر ترشیزی دو تن از علمای برجسته بوده اند که در روستای قوژد به دنیا آمده اند و در جوار مزار پیر روستای قوژد به خاک سپرده شده اند .

محمد صالح ترشیزی عالمی بزرگ که در دوران حکومت نادرشاه میزیسته و در فقه و اصول و معقول و منقول مقامی بزرگ داشت و در اصفهان تدریس مینموده است و تالیفات و تصنیفهای زیادی داشته است و در اواخر عمر به زادگاهش (روستای قوژد ) برگشت و در شب چهارشنبه یازدهم جمادی الثانی سال 1160 هجری قمری دار فانی را وداع نمود و در جوار مزار پیر به خاک سپرده شد. طبق متن کتاب مرگ نادرشاه به خاطر ظلم و جفایی بوده است که به ایشان نموده است.

محمد جعفر ترشیزی فرزند محمدرضای ترشیزی سابق الاالقاب ،عالمی دیگر از دیار قوژد بوده که معاصر زمان فتحعلی شاه قاجار بوده است . وی تحصیلات ابتدایی و مقدمات را در مشهد مقدس گذراند سپس برای تکمیل تحصیلات به عتبات عالیات رفته و در محضر شریف شیخ جعفر نجفی معروف به کاشف الغطاء(از شاگردان علامه بحرالعلوم ) فقه و اصول را تکمیل نمود و به درجه اجتهاد رسیدسپس به دیار خود برگشت و به عنوان مرجع فتوا میداده اند. هنگامی که شیخ جعفر نجفی کاشف الغطاء به دیار ترشیز آمدند چند وقتی در خانه شیخ محمد جعفر ترشیزی در روستای قوژد گذراندند و در تصدیق و توثیقش بسیار کوشیدند . از جمله تالیفات ایشان حاشیه بر شرح لمعه دمشقیه است .سرانجام در سال 1244 هجری قمری به رحمت خدا پیوستند و درجوار مزار پیر قوژد به خاک سپرده شدند.

شرح کامل زندگی این دو بزرگوار براساس متن کتاب بدین شرح است :

محمد صالح ترشیزی :

العالِم النبیلُ و الحِبرُ الجَلیلُ اَلَّذی عَرفُ الفَضلِ مِنه فائِحٌ ، مولانا محمّد صالح ترشیزی قدّس الله روحه ، از اعاظم و اکابر علمای بلده ترشیز است . در معقول و منقول و فقه و اصول مقامی بلند و مرتبه بس ارجمند دارد.مولد شریفش قلعه قوژد با قاف مضمومه و واو و ژای معجمه فارسیه ساکنتین ، از قرای ترشیز . اتقان مبادی در خراسان ، پس مسافرت به اصفهان فرموده ، مدتی مدید در خدمت اساطیر کبار تحصیل اخبار و درایت و آثار و سایر فنون نموده تا هر یک را به درجه کمال رسانیده و از ایشان مجاز گردیده ، به همان قریه که وطن مالوف آن جناب بوده مراجعت کرده و گوشه فراغی برای طاعات و ادای وظایف عبادات فراهم آورده .

گویند تصانیف رشیقه و تالیفات انیقه بسیار از او یادگار مانده ، به نظر ما نرسیده است . تا در شب چهارشنبه یازدهم جمادی الثانیه سال هزار و صد و شصت داعی حق را لبیک گفته ، سن شریفش پنجاه و هشت سال ف مدفن انورش در جنب امامزاده معروفه (مزارپیر) در همان قریه است .

حکایت کنند که در اواخر سلطنت نادرشاه وجهی غیر موجه به ملا صالح نامی از اهل ترشیز حواله دادند . محصل آن تنخواه از راه اشتباه به مولانا محمد صالح مومی الیه درآویخت و مطالبه نمود . آن جناب هم از باب زهادت و ورع نمودن شخصی را که مقصود او بود اجتناب فرموده بالاخره جمیع مایعرف خویش را در وجه آن حواله بی جا رسانید ، وافی نشد ، به شکنجه و رنج مبتلا گردید . اقارب و اقوام آن فاضل علام ، طریف و تالد خود را تمام بدادند وجه مزبور به انجام نرسید . بیچاره بدین صدمات از دنیا درگذشت و نادرشاه از پی او نامه عمر درنوشت :

چو آتش مشو تند و سرکش مبادا                که دود از دل مبتلایی برآید

محمد جعفر ترشیزی :

العالِمُ المُویَّدُ المُظَفَّر ، مولانا محمّد جعفر - اَعلَی اللهُ مَحَلَّه وَ طَیَّبَ مَقَرَّهُ ، فرزند جلیل مولانا محمّد رضای ترشیزی سابق الالقاب است . مولدش قریه قوژد به ضم قاف از قرای ترشیز ، اتفاق مبادی و اکمال مقدمات در مشهد مقدس نموده ، پس مسافرت به عتبات عالیات فرموده و در محضر شریف مرحوم شیخ جعفر نجفی - رَفَعَ اللهُ مَقامَه بِفَضله الخَفّی - استفاضه فقه و اصول کرده تا گوی اجتهاد را به صوالج سعی و سداد از میدان برده مجاز گردیده و به محل خود روی آورده و به افاده علوم و ترویج فضایل و رسوم کوشیده ، مرجع انام و متبع در فتاوی و احکام شده .

گویند در زمانی که استاد نحریرش جناب شیخ جعفر مذکور بلده ترشیز را از مقدم سعادت توام خویش مشرف ساخت ، در منزل ایشان رحل وقوف انداخت ، بسیار در تصدیق و توثیقش بکوشید و این معنی سبب زیادتی اعتماد مردم گردید .

در سنه هزار و دویست و چهل و چهار به جوار رحمت خداوند غفار پیوست و در قریه قوژد نزدیک بقعه پیر که در آنجا معروف است مدفون گشت . از مصنفات آن جناب حاشیه بر کتاب شرح لمعه دمشقیه در میان است - رَحمه الله

 

بقایای تاریخی که در فهرست آثار ملی ایران ثبت شده است :

بقایای قلعه ریگ از دوران سلجوقیان و قبرستان دشت جنوب قوژد مربوط به هزاره اول قبل از میلاد مسیح

آسیابهای آبی - دوره صفویه

 
محله های قدیمی مشاهده در قالب PDF چاپ فرستادن به ایمیل
دوشنبه, 26 مرداد 1394 ساعت 06:42

محله های قدیمی روستای قوژد :

عکسها در ادامه مطلب ...

 

 
معرفی روستای قوژد مشاهده در قالب PDF چاپ فرستادن به ایمیل
پنجشنبه, 26 دی 1392 ساعت 00:26

نقشه قوژد و کاشمر

 

مشخصات روستا


نام روستا:قوژد /استان : خراسان رضوی /شهرستان:کاشمر/بخش:مرکزی/دهستان:بالاولایت/ آب وهوا :گرم وخشک / ارتفاع ازسطح دریا : 1050 متر

قوژد در طول  58 درجه و 27 دقیقه و 36 ثانیه و عرض 35 درجه و 12 دقیقه و 22 ثانیه مدار جغرافیایی کره زمین قرار دارد .

قوژد بزرگترین و پرجمعیت ترین ونزدیکترین روستای شهرستان کاشمر است .

وجه تسمیه روستا : قوژد به معنای آبادی بین دو کوه

تعداد خانوار:1281 - جمعیت: 4344  نفر - فاصله تا کاشمر 1 کیلومتر -  زبان : فارسی دین : اسلام  مذهب : شیعه

لغت نامه دهخدا :

قوژد دهی است از دهستان بالا ولایت بخش حومه شهرستان کاشمر . سکنه آن 3142 تن . آب از قنات . محصول آن غلات - میوه جات - پنبه - زیره وشغل اهالی آن زراعت است . راه اتومبیل رو دارد .

سابقه تاریخی :

از آثار و بقایای تاریخی برمی آید که روستای قوژد سابقه ای چند هزار ساله دارد که قبرستان دشت جنوب قوژد از آن جمله است که مربوط به هزاره اول قبل از میلاد مسیح است و بقایای قلعه ریگ و آسیابهای آبی و مزار پیر قوژد نیز قدمتی چند صد ساله دارد . در کتب تاریخی نیز از روستای قوژد نام برده شده است که از آن جمله میتوان از کتاب اشرف التواریخ نام برد .این کتاب وقایع زمان محمد ولی میرزا پسر فتحعلی شاه قاجار و حاکم خراسان را ذکر میکند .

آثار تاریخی :

آسیاب های آبی دشت تل آباد از دوران صفوی و بقایای شهر سفید ازدوران اسلامی در جنوب و جنوب شرق قوژد موجود است (شماره ثبت ملی 13182 ) (کاشمر سرزمین سرو و نور / علی اصغر مرادزاده ) -

بقایای قلعه ریگ از دوران سلجوقیان در 2 کیلومتری جنوب قوژد و قبرستان کنار قلعه ریگ مربوط به هزاره اول قبل از میلاد مسیح ( این آثار در تاریخ 16 مرداد سال 1384 با شماره ثبت 13187 و 13186 به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است)

مزار پیر و آرامگاه محمد صالح ترشیزی و محمد جعفر ترشیزی  مریوط به دوران افشاریه

اماکن روستا:

قوژد دارای 9 مسجد و 7 حسینیه  -  بیمارستان - پست بانک - صندوق قرض الحسنه - شورای حل اختلاف می باشد .

عمده مردم به کشاورزی - کوره آجرپزی - خدمات و دامداری مشغولند .

قوژد بزرگترین تولید کننده آجر در منطقه می باشد.

به علت نزدیکی به کاشمر بسیار مهاجر پذیر بوده و در سالهای اخیر مهاجرین زیادی داشته است .

علماوبزرگان زیادی در روستای قوژد زندگی می کرده اند ازجمله می توان از" محمد صالح ترشیزی " از جمله علمای امامیه متوفی 1165 ه.ق و مدفون در جوار مزار پیر قوژد  و " شیخ محمد جعفر ترشیزی " فقیه و مجتهد متوفی 1244 ه.ق و مدفون در جوار مزار پیر قوژد نام برد . (تاریخ علمای خراسان/عبدالرحمن بن نصرالله مدرس شیرازی / 1268-1338 هجری قمری)

از علمای اخیر می توان به حاج آقای موسوی (سید حسین و سید علی ) - صفایی - اسعدی و عربی نام برد . مرحوم شیخ محمد عربی به جز مدارج علمی در اوایل انقلاب فرمانده سپاه پاسداران کاشمر و مشهد بوده و در دوره دوم نماینده مردم کاشمر و بردسکن در مجلس شورای اسلامی بوده است .

از دیگر بزرگان روستا می توان از آقای محمد خزاعی نماینده دائم جمهوری اسلامی ایران در سازمان ملل نام برد .

تصویر ورودی روستا :

 


   
 
 

اوقات شرعی

 
شنبه
1396
مهر
1